Serwis Sportowy

Słowo o różnych dyscyplinach sportowych oraz znaczeniu sportu w życiu
Sport można określić jako zajęcie czy aktywność, która człowiek podejmuje w celu doskonalenia swoich sił fizycznych jak i psychicznych. Sport może być uprawiany zarówno zespołowo, czyli w drużynie, która liczy kilka osób, ale można go także uprawiać w sposób indywidualny. Wszystko uzależnione jest od rodzaju sportu, na który się decydujemy. Najogólniej aktywność sportową można podzielić na taką, którą podejmujemy w celach rekreacyjnych oraz taką, którą zawodnik uprawia zawodowo. W przypadku sportu uprawianego w sposób zawodowy osoba, która go uprawia nastawiona jest na osiągnięcie korzyści zarobkowej, czyli po prostu zarobienie mniejszej lub też większej kwoty pieniędzy. W przypadku sportu, który uprawiany jest w celach rekreacyjnych takiej możliwości nie ma. W tym przypadku jedyny cel jaki przyświeca osobie, która uprawia sport to wypoczynek oraz podniesienie sprawności własnego ciała. Na sporcie można także zarabiać pieniądze, grając np. w firmach bukmacherskich. Co prawda nie jest potrzebna do tego żadna aktywność fizyczna, jednak osoby będące blisko sportu i interesujące się tym tematem z pewnością mają większe szanse w typowaniu wyników. Dodatkowo firmy bukmacherskie w swojej ofercie posiadają również inne produkty, takie jak maszyny do gier, poker czy zakłady finansowe. Oczywiście te inne produkty nie mają powiązania ze sportem, ale mogą wzbudzić zainteresowanie osób chcących typować wydarzenia sportowe. Ciekawa strona poświęcona tematyce bukmacherskiej dostępna jest pod adresem nettcasinospilleautomater.com. Znajdziesz tutaj mnóstwo informacji dotyczącej zakładów bukmacherskich w Internecie.

Mówiąc o sporcie warto wspomnieć o tym, że dyscypliny sportowe można podzielić na letnie oraz zimowe, na takie, które uprawiane są na świeżym powietrzu oraz na te, które uprawiane są we wnętrzu hal sportowych. Dyscypliny sportowe można także podzielić na te, do uprawiania których nie potrzebujemy żądnych dodatkowych akcesoriów oraz na takie, które wymagają specjalistycznego sprzętu. Do sportów letnich zalicza się chociażby kolarstwo, jeździectwo, tenis, piłkę nożną oraz siatkówkę plażową. Najpopularniejszym sportem z wymienionych jest obecnie bodajże piłka nożna, która aktualnie przyciąga przed telewizory miliony fanów na całym świecie z racji odbywającego się właśnie na terenie Polski oraz Ukrainy turnieju EURO. Wspomniane kolarstwo można podzielić na kilka kolejnych rodzajów. Wspomnieć wystarczy chociażby kolarstwo górskie, które polega na poruszaniu się na rowerze bardzo dobrej jakości w tak trudnym terenie jakim są bez wątpienia góry. Dużą popularnością wśród kibiców cieszy się natomiast kolarstwo szosowe, które uważane jest za najstarszy rodzaj kolarstwa. Mówiąc o jeździectwie także można wskazać kilka odmian tej dyscypliny sportu. Wspomnieć można chociażby skoki przez przeszkody oraz ujeżdżanie. Tenis ziemny jest dyscypliną, która również cieszy się duża popularnością. Co roku tysiące kibiców zasiadają na trybunach kortów tenisowych aby dopingować swoich idoli. Wśród sportów zimowych warto wspomnieć narciarstwo alpejskie, narciarstwo klasyczne, sporty saneczkowe oraz łyżwiarstwo i hokej. Wśród narciarstwa alpejskiego wskazać można kilka kategorii, w których rozgrywane są zawody. Jest to slalom, slalom gigant oraz zjazd. Narciarstwo alpejskie jest sportem niezwykle dynamicznym, co z pewnością przekłada się na bardzo dużą urazowość tego sportu. W historii narciarstwa alpejskiego odnajdziemy czarne karty, które związane są ze śmiercią zawodników po wypadku odniesionym na stoku w trakcie zawodów czy treningu. Są to z pewnością jedne z najtragiczniejszych wydarzeń w historii sportu. Wśród narciarstwa klasycznego wymienia się takie kategorie jak biegi narciarskie, skoki narciarskie oraz kombinację norweską. Skoki narciarskie są nam z pewnością doskonale znane za sprawą Adama Małysza, który przez ładnych kilka sezonów dostarczał nam ogromnej radości. Biegi narciarskie wielu z nas kojarzy z pewnością z postacią Justyny Kowalczyk, który odnosi w tej dyscyplinie duże sukcesy. Sporty saneczkowe dzielą się na bobsleje, saneczkarstwo oraz skeleton. Wśród łyżwiarstwa wskazać można łyżwiarstwo figurowe oraz łyżwiarstwo szybkie. Są to zupełnie inne dyscypliny sportu. W przypadku łyżwiarstwa figurowego główny nacisk położony jest na warstwę artystyczną występu. Możemy więc podziwiać pary sportowe lub taneczne, solistów oraz solistki, którzy płynnie poruszają się po lodzie próbując oddać charakter muzyki i opowiedzieć nam jakąś historię. W przypadku łyżwiarstwa szybkiego celem zawodników jest jak najszybsze dojechanie do mety i wyprzedzenie przy tym pozostałych uczestników zawodów. Wszystkie wymienione dyscypliny są sportami, które obecne są na igrzyskach olimpijskich. Wszystkie też można zakwalifikować albo do sportów indywidualnych (jak na przykład narciarstwo alpejskie) albo do sportów zespołowych (jak piłka nożna czy hokej). Oprócz wymienionych dyscyplin istnieją dyscypliny sportu, których nie spotkamy na igrzyskach olimpijskich. Do takich dyscyplin sportowych zalicza się alpinizm, łyżwiarstwo synchroniczne, psie zaprzęgi, przeciąganie liny, wspinaczka, akrobacja lotnicza, skoki na spadochronie czy squash. Sport jest tym rodzajem aktywności człowieka, która ma wiele zalet, ale niestety posiada także wady. Niewątpliwą zaletą uprawiania sportu jest posiadanie pięknej sylwetki oraz doskonałej kondycji, co z kolei przekłada się na poziom naszego zdrowia. Osoby, które regularnie uprawiają sport mają większą wydolność serca oraz większą pojemność płuc.





Osoby uprawiające sport regularnie mają także częściej dobry humor. Sport przyczynia się bowiem do zwiększenia produkcji endorfin, które nazywane są przecież hormonem szczęścia. Wady, które płyną z uprawiania sportu związane są z ryzykiem kontuzji i urazów. Im bardziej dynamiczny sport wybierzemy, im bardziej kontaktowy to będzie sport tym niestety większe jest prawdopodobieństwo urazów. Urazy, które mogą przytrafić nam się w trakcie uprawiania sportu mogą być bardzo różne. Może to być niewinne otarcie naskórka, ale może to też być zerwanie więzadła w kolanie. Niektóre urazy odniesione w trakcie uprawiania sportu mogą w znaczący sposób pogorszyć naszą jakość życia i przyczynić się do tego, że staniemy się zależni od otoczenia. Oczywiście w przypadku rekreacyjnego uprawiania sportu tak poważne urazy zdarzają się raczej rzadko. Urazy takie jak zerwanie ścięgien są raczej domeną zawodowców. Mówiąc o ryzyku związanym z uprawianiem sportu trzeba wspomnieć także o dość licznych wypadkach, które zdarzają się tym, którzy uprawiają sport w sposób zawodowy. Bez trudu udałoby się wskazać zawodników, którzy stracili życie w efekcie urazów odniesionych w trakcie uprawiania sportu. Całkiem niedawno z życiem pożegnała się amerykańska snowboardzistka, która doznała poważnych urazów głowy wskutek wypadku na stoku. Takich przykładów nie brakuje. Jednak korzyści, które odnosimy z regularnej aktywności sportowej są znacznie większe niż straty, które przecież zdarzają się niezwykle rzadko.


Sport jest niezwykle ważnym i pożytecznym rodzajem aktywności ruchowej człowieka
Sport to rodzaj aktywności ruchowej człowieka. Jego rolą jest rozwijanie zdolności psychofizycznych człowiek. Można to robić zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo według ustalonych wcześniej reguł. Sport może pełnić funkcję wychowawczą, zdrowotną, ale też społeczną i ekonomiczną. Mówiąc o sporcie można mówić też o sporcie kwalifikowanym czyli o takiej formie aktywności, która wiąże się ze współzawodnictwem w danej dyscyplinie sportowej. Samo słowo ,,sport” pojawia się dopiero w wieku XVIII, ale historia wielu dyscyplin sportowych sięga czasów starożytnej Grecji, w której przykładano niezwykle wielką wagę do kultury fizycznej. Już wtedy uprawiano wiele znanych nam dzisiaj dyscyplin sportowych.


Do najpopularniejszych dyscyplin w starożytnej Grecji należał pojedynczy i podwójny bieg rozgrywany na dystansie około 180 metrów. Była to miara jednego stadionu. Poza biegami starożytni Grecy uprawiali skok w dal, rzut oszczepem i dyskiem, ale także boks i zapasy oraz połączenie tych dwóch dyscyplin czyli pankration. Bardzo popularne były również wyścigi rydwanów i pojedynczych jeźdźców. Grecy przykładali tak wielką wagę do sportu, że praktycznie każde greckie miasto posiadało gimnazjon czyli coś w rodzaju współczesnego kompleksu szkolno-sportowego. Starożytni Grecy są także prekursorami sportowej rywalizacji:tylko tam organizowano zawody sportowe na oczach zgromadzonej publiczności, a zawodnicy surowo przestrzegali ustalonych wcześniej zasad. Zwycięzca zawodów osiągał sławę równą tej, którą inni osiągali na wojnie. Sport w starożytnej Grecji był mocno związany z religią, wiele zawodów sportowych organizowano więc z okazji świąt religijnych.


Za królową sportu w czasach starożytnych uważana była lekkoatletyka, która zresztą królową sportu pozostała do dnia dzisiejszego. Już podczas starożytnych olimpiad dyscypliny lekkoatletyczne cieszyły się wielką popularnością, tak pozostało do dzisiaj. Do lekkoatletyki należą przede wszystkim różnego rodzaju biegi wśród których są zarówno biegi krótko- jak i długodystansowe. W odróżnieniu od sprintów w biegach długodystansowych większe znaczenie ma wytrzymałość zawodnika, a nie jego szybkość.


Jedną z najbardziej dostępnych dyscyplin sportowych jest uprawianie popularnych biegów
Jednym z naturalnych ruchów człowieka jest bieg. Ale bieg to także jedna z dyscyplin sportowych, która rozgrywana jest na określonym dystansie. Bieg wchodzi w skład szerszej dyscypliny sportowej jaką jest lekkoatletyka. W ramach biegów lekkoatletycznych wyróżnimy więc bieg rozgrywany na krótkim dystansie, bieg średnio- i długodystansowy oraz bieg przez płotki oraz maraton. Swoją genezą lekkoatletyczne biegi sięgają czasów starożytnej Grecji, w której doceniono ich walory na tyle, że zostały wprowadzone jako jedna z wiodących dyscyplin na odbywane w Olimpii igrzyska. Bieg krótki rozgrywany na dystansie 192,67 m uważa się za najstarszą dyscyplinę olimpijską. Podobnie jest z historią maratonu, który wprawdzie jako dyscyplina olimpijska pojawił się na pierwszych nowożytnych igrzyskach, ale miał upamiętnić wyczyn Filipiadesa, który po zwycięstwie Greków nad Persami miał zanieść do Aten dobre wieści.


Swoje zadanie wypełnił, ale była to ostatnia rzecz jaką zrobił w swoim życiu:zmarł z wycieńczenia. Lekkoatletyczne biegi krótkie zwane sprintami rozgrywane są na następujących dystansach:100,200 i 400 metrów. Podczas zawodów, które odbywane są w hali zamiast dystansu 100 metrów sportowcy pokonują dystans 40 metrów. Wspomniane dystanse dotyczą biegów indywidualnych, w biegach sztafetowych zawodnicy biegną albo 4x100 metrów albo 4x400 m. Na dystansie 800 m rozgrywa się biegi średniodystansowe, podczas olimpiady dystans ten wynosi 1500 m. Maraton odbywa się na dystansie 42 195 metrów; rozgrywany jest także półmaraton na dystansie 21 097 m. Maratony i półmaratony odbywają się zazwyczaj na ulicach miast, z metą na stadionie. Wśród rodzajów biegów są także rozgrywane na różnych dystansach i w otwartej przestrzeni biegi przełajowe. Biegi, których dystans nie przekracza 10 000 metrów odbywają się na bieżni stadionu. Biegi sztafetowe to biegi z udziałem czteroosobowych drużyn.


Bieg odbywa się z pałeczką trzymaną przez zawodnika w dłoni. Pałeczka jest przekazywana kolejnemu zawodnikowi w strefie zmian, jej zgubienie wiąże się ze zdyskwalifikowaniem sztafety. We wszystkich konkurencjach biegowych start zawodnika odbywa się z bloków startowych.


Sport to nie tylko sport wyczynowy ale także sport rekreacyjny
Sport to nie tylko sport wyczynowy. Mianem tym można określić także wszelką aktywność fizyczną człowieka. Za sport możemy więc uznać każdy ruch, który pomaga w utrzymaniu fizycznej sprawności naszego ciała, który pomaga nam się zrelaksować i pozbyć stresu. Sport pomoże nam także w walce z otyłością i innymi chorobami cywilizacyjnym, a tym samym przyczyni się do wydłużenia naszego życia. Rodzajów dyscyplin sportowych, które może uprawiać przeciętny człowiek jest niezwykle wiele. Każdy z nas może więc dostosować uprawiany przez siebie sport do swoich możliwości finansowych, do czasu jaki może przeznaczyć na jego uprawianie, ale także do swojej osobowości.


Będą bowiem wśród nas tacy, którzy będą woleli uprawiać sport w samotności, ale będą też i tacy, którym bardziej będzie odpowiadał sport zespołowy. Uprawianie sportu nie zawsze musi wiązać się również z koniecznością zakupu specjalistycznego sprzętu czy odpowiedniego stroju. Nie musimy też zapisywać się do klubu sportowego lub szukać indywidualnego trenera czy instruktora. Jogging możemy przecież uprawiać sami. Są jednak i takie rodzaje sportowej aktywności, które wymagają zaangażowania środków finansowych i zaangażowania instruktora. Do takiego rodzaju sportu należy popularny sport zimowy jakim jest narciarstwo. Osoby, które pragną zimą pojeździć na nartach muszą przeznaczyć na jego uprawianie niemałe środki finansowe. Wiążą się one przede wszystkim z zakupem nart, gogli i odpowiedniej odzieży. Często musimy też zatrudnić instruktora, który odkryje przed nami tajemnice wykonywania podstawowych ruchów. Narciarstwo wiąże się także z kosztami dojazdu do miejscowości, w których możliwe jest jego uprawianie, kosztami noclegów i wyciągów narciarskich. Niemniej jednak jest to popularna zimowa dyscyplina sportu.


Mówi się często, że sport to zdrowie. Owszem, to prawda, ale uprawianie sportu może wiązać się z niebezpieczeństwem ulegnięcia wypadkowi i uszkodzeniem ciała. Dlatego naszą aktywność fizyczną musi poprzedzić rozgrzewka, która rozluźni stawy i rozgrzeje mięśnie, pozwoli nam także na uniknięcie ewentualnych urazów czy problemów z sercem.


Od czasów starożytnej Grecji przywiązuje się wagę do ćwiczeń fizycznych
Już w starożytnej Grecji przywiązywano wielką wagę do ćwiczeń fizycznych, a sport uznawano za jeden z filarów wychowania. W wieku XX sport stał się nie tylko jednym ze szkolnych przedmiotów, sposobem wypoczynku ale także, a może przede wszystkim,masowym widowiskiem. Wraz z tym wkroczył do sportu biznes, a co za tym idzie także duże pieniądze. Zapomniano przy tym o wychowawczej roli sportu, który miał wykształcić cechy przydatne nie tylko w życiu sportowym. Zapomniano więc, że rolą sportu jest wykształcenie takich cech jak:uczciwość, solidarność czy wytrwałość. Wraz z pojawieniem się sportu wyczynowego na sportowych arenach pojawił się doping, który wypacza ideę współzawodnictwa poprzez łamanie zasad fair play.


Doping niejednokrotnie doprowadza także do ruiny zdrowie korzystających z niego zawodników, a sportową rywalizację zamienia w rywalizację chemicznych laboratoriów, które śpiesznie pracują nad wynalezieniem środka dopingującego nie wykrywanego w powszechnie stosowanym testach antydopingowych. Miłośnicy sportów zimowych zapewne z uwagą śledzili prasowe doniesienia na temat rywalizacji polskiej biegaczki Justyny Kowalczyk z biegaczką norweską Marit Bjoergen zadając sobie przy tym pytanie, czy zawodniczka chora na astmę jest w stanie podołać tak wielkiemu wysiłkowi fizycznemu? Niejeden z kibiców zadawał sobie pytanie, czy aby na pewno zażywane przez nią leki nie poprawiają wydolności jej płuc? Palącym, a przy tym wstydliwym problemem współczesnego sportu jest rasizm, którego przejawy szczególnie mocno widoczne są na piłkarskich stadionach. Piłkarscy kibice nie ukrywają swego rasistowskiego podejścia do czarnoskórych piłkarzy, na porządku dziennym na stadionach są buczenia, które mają przypominać odgłosy wydawane przez małpy i banany rzucane pod nogi czarnoskórych zawodników.


Często też na trybunach pojawiają się flagi z faszystowską symboliką, a na polskich stadionach wykrzykuje się antysemickie hasła. Z przejawami rasizmu na stadionach od 1996 roku próbuje walczyć stowarzyszenie NIGDY WIĘCEJ, które jest inicjatorem akcji Wykopmy rasizm ze stadionów. Polską kampanię wspiera między innymi Michel Platini.


Piłka nożna jest bardzo popularną dyscypliną sportową na całym świecie
Wśród wielu dyscyplin sportowych najpopularniejszą jest piłka nożna. Nie jest możliwym do ustalenia kiedy tak naprawdę ta zespołowa gra się narodziła. W piłkę grali już bowiem Aztekowie, bawiono się nią także w starożytnej Grecji oraz w średniowiecznej Wenecji. Najprawdopodobniej z Wenecji gra przypominająca piłkę nożną dotarła na Wyspy Brytyjskie, gdzie w XVIII i XIX wieku całe wsie i miasteczka oddawały się grze w piłkę. Już wtedy dochodziło do pierwszych, jak dziś powiedzielibyśmy, burd między kibicami.


Mieszkańcy Anglii i Szkocji tak pokochali grę w piłkę, że zapominali nawet o wykonywaniu swoich obowiązków. Dlatego też wielokrotnie wydawano zakaz gry w piłkę. Zakazy te zatrzymały rozwoju piłki nożnej w Wielkiej Brytanii. Pierwsze zasady gry w piłkę nożną powstały właśnie w Anglii, tam też zostały rozegrane pierwsze rozgrywki. Współczesny mecz piłki nożnej rozgrywany jest na boisku o szerokości od 45 do 90 metrów i długości od 90 do 120 metrów. Od 2008 roku międzynarodowe mecze piłki nożnej zgodnie z zaleceniami FIFA rozrywane są na boisku o wymiarach 105x68 m. W meczu biorą udział dwie drużyny, które składają się z 11 zawodników. Regulaminowy czas gry to dwa razy po czterdzieści pięć minut. Bramki ustawia się po przeciwległych stronach boiska mecz wygrywa ta z drużyn, która zdobędzie więcej bramek. Podczas gry zabronione jest rozgrywanie piłki rękami, zakaz ten nie dotyczy bramkarza. Czasem podczas regulaminowego czasu gry żadna z drużyn nie odnosi zwycięstwa, wynik jest remisowy. W takim przypadku, jeśli wyłonienie zwycięzcy jest konieczne(dzieje się tak w turniejach bez możliwości spotkań rewanżowych) sędzia prowadzący mecz zarządza rozegranie dogrywki.


Dogrywka trwa dwa razy po 15 minut. Jeśli i w tym czasie nie zostanie wyłoniony zwycięzca zawodnicy wykonują serię rzutów karnych. Zawodnicy obu drużyn oddają po pięć rzutów karnych. Rzut karny wykonywany jest z z odległości 11 metrów od linii bramkowej. Do Polski piłka nożna dotarła prawdopodobnie już w latach osiemdziesiątych XIX wieku. W 1924 roku reprezentacja Polski w piłce nożnej wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Paryżu.





Igrzyska olimpijskie są największą międzynarodową imprezą sportową angażującą cały świat
Największą międzynarodową imprezą sportową są organizowane co cztery lata igrzyska olimpijskie. Ich rodowód sięga czasów antycznych. W starożytnej Grecji od roku 776 p. n. e. W Olimpii organizowano olimpiadę na cześć boga Zeusa. W okresie igrzysk nie prowadzono wojen. Do zawodów dopuszczano wyłącznie mężczyzn, którzy w sportowe szranki stawali nago. Zwycięzca otrzymywał w nagrodę wieniec oliwny, dużo później dołączyły do niego pieniądze. Igrzyska olimpijskie rozgrywano do czwartego wieku naszej ery.


Zostały zakazane w 393 roku przez cesarza Teodozjusza I Wielkiego, który wprowadzenie zakazu tłumaczył pogańskim rodowodem igrzysk. Idea igrzysk olimpijskich powróciła w 1896 roku za sprawą Pierre'a de Coubertina, który wpadł podobno na pomysł ich zorganizowania podczas międzynarodowej Wystawy Światowej jaka odbywała się w 1878 roku w Paryżu. Poparcia dla swojego pomysłu szukał w Anglii, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. W 1894 roku udało mu się powołać do życia Międzynarodowy Kongres Sportowy, który wskrzesił igrzyska olimpijskie. Kongres wyznaczył też ich datę, ustalono, że będzie to rok 1896. Na tymże Kongresie ustanowiony został także Międzynarodowy Komitet Olimpijski. Ustalone zostały także zasady amatorskiego sportowego współzawodnictwa olimpijskiego. Pierwsze nowożytne igrzyska olimpijskie odbyły się w uzgodnionym 1896 roku w Atenach. Najważniejszym punktem ceremonii otwarcia i zamknięcia igrzysk olimpijskich jest wniesienie, wciągnięcie na maszt lub ściągnięcie flagi olimpijskiej. Po raz pierwszy flaga pojawiła się na igrzyskach rozgrywanych w Antwerpii w 1920 roku.


Na fladze widnieje pięć splecionych ze sobą kół w następujących kolorach:niebieskim, czarnym i czerwonym na górze oraz żółtym i zielonym na dole. Flaga olimpijska jest w kolorze białym. Do symboli olimpijskich należy również znicz olimpijski, który po raz pierwszy został zapalony w 1912 roku na igrzyskach w Sztokholmie. Od igrzysk olimpijskich w Berlinie, które odbyły się w 1936 roku ogień olimpijski przenoszony jest w sztafecie. Sztafeta z zapalonym ogniem przemierzyła od Olimpii do Berlina następujące kraje:Grecja, Bułgaria, Jugosławia, Węgry, Czechosłowacja i Niemcy.


Jedną z bardzo mocno popularnych zimowych dyscyplin sportowych jest narciarstwo
Jedną z zimowych dyscyplin sportowych jest narciarstwo. Sport ten narodził się w krajach skandynawskich, początkowo nie służył jednak rozrywce. Zadaniem świeżo narodzonego narciarstwa było ułatwienie codziennego życia mieszkańcom zaśnieżonej północy Europy. Przyczepione do butów dwie deski ułatwiały poruszanie się po śniegu. W szwedzkiej prowincji Angermanland archeolodzy odkryli narty datowane na około 3 500 lat. Prawdopodobnie prototypy pierwszych nart pojawiły się również na terenach, które obecnie zajmuje Iran około 2000 lat p. n. e. O narciarstwie jako dyscyplinie sportowej można mówić dopiero od XIX wieku.


Kolebką narciarstwa jest Norwegia. Obecnie narciarstwo uprawiane jest przez miliony ludzi na całym świecie. Bez trudu uda nam się znaleźć idealne miejsca do uprawiania tego sportu na całym świecie. Aby skutecznie poruszać się na nartach potrzebne są nam nie tylko same narty, ale także kije narciarskie dzięki którym można się efektywnie odpychać. Pomagają one także utrzymać równowagę narciarzowi. Bez kijów jeżdżą jedynie naprawdę wytrawni narciarze. Aby móc założyć narty potrzebne są nam także buty narciarskie. Dopiero wtedy możemy nasze narty przypiąć do nóg. W przeciwnym razie jest to możliwe. Aby bezpiecznie poruszać się na stoku warto zaopatrzyć się także w kask, który założymy na naszą głowę. Narciarstwo jest bowiem sportem bardzo urazowym a trzeba pamiętać o tym, że urazy głowy nie zdarzają się tutaj wcale tak rzadko. Mówiąc o narciarstwie warto wyodrębnić narciarstwo alpejskie oraz narciarstwo klasyczne. Jeśli idzie o narciarstwo klasyczne to amatorzy mogą zająć się uprawianiem biegów narciarskich. Niestety w Polsce ciągle jest zbyt mało tras, które są odpowiednie przygotowane do uprawiania tej formy narciarstwa.


Ci, którzy mogą pochwalić się naprawdę dobrymi umiejętnościami narciarskimi mogą spróbować narciarstwa biegowego poza wytyczonymi ścieżkami. Taka wycieczka z pewnością dostarczy wielu wrażeń, ale także bardzo zmęczy fizycznie. Poruszanie się bowiem po nieubitym śniegu jest naprawdę ogromnym wysiłkiem, który uruchomi wszystkie partie naszych mięśni.


Piłka nożna dyscypliną sportu cieszącą się niesłabnącą od lat popularnością
Jedną z bardziej popularnych dyscyplin sportowych, która cieszy się niesłabnącą od lat popularnością na całym świecie jest piłka nożna, która zaliczana jest do gier zespołowych. Piłka nożna uznawana jest za dyscyplinę olimpijską od 1900 roku. Oznacza to, że zmagania piłkarzy na igrzyskach olimpijskich można było podziwiać właśnie od tego czasu. Historia piłki nożnej jest bardzo długa. Znawcy tej dyscypliny podają, że w grę przypominającą piłkę nożną grali już Aztekowie. Wskazuje się także na średniowieczną Walencję jako miejsce jednych z pierwszych rozgrywek w piłkę nożną.


Wielka popularność piłki nożnej w Anglii narodziła się na przełomie XVIII i XIX wieku. W tamtym jednak okresie gra pozbawiona była jeszcze reguł i zasad, które ją dyscyplinowały. Piłka nożna była wtedy grą, która angażowała mieszkańców całych miasteczek czy dużych wsi. Ludzie właśnie przy piłce nożnej spędzali wolny czas. Na uwagę zasługuje fakt, że przez grę w piłkę nożną tak mocno zaniedbywano codzienne obowiązki, że królowie Anglii nie raz ogłaszali piłkę nożną grą zakazaną. Pierwsze rozgrywki, które oparte były już na określonych zasadach miały miejsce w Anglii właśnie w XIX wieku. To także Anglia jest miejscem, w którym zdecydowano się spisać na papierze wszystkie zasady gry. Piłka nożna jest grą zespołową. Na boisku zobaczymy po jedenastu zawodników z każdej drużyny. Celem każdej drużyny jest wbicie piłki do bramki drużyny przeciwnej. Cała zabawa odbywa się na boisku, które wyposażone jest w dwie bramki, w których stoją bramkarze. Wydaje się, że właśnie bramkarze mają najbardziej niewdzięczne zadanie.


To na ich barkach spoczywa bowiem obronienie gola. Jeśli drużyna przegrywa mecz często najwięcej pretensji kierowanych jest właśnie pod adresem bramkarza, który w mniemaniu wielu osób mógł zrobić więcej aby bramkę obronić. Piłka nożna jest grą, w której zakazane są wszelkiego rodzaju faule. Za wyraźne złamanie tej zasady zawodnicy karani przez sędziego żółtą kartką. W wyjątkowych sytuacjach piłkarz może zostać od razu ukarany kartką czerwoną, co oznacza wykluczenie z gry. Dwie kartki żółte oznaczają jedną czerwoną.


Tenis ziemny jedną z dyscyplin sportowych, która cieszy się popularnością
Jedną z dyscyplin sportowych, która cieszy się dużą popularnością jest tenis ziemny. Historia tenisa jest dość długa. Uważa się, że jej prekursorem była uprawiana przez mnichów żyjących w średniowieczu gra określana jako jeu de paume, co w języku polskim oznacza po prostu grę ręką. Na tym etapie nie używano jeszcze rakiet, piłkę mnisi odbijali między sobą dłońmi. Taka gra była jednak stosunkowo bolesna, zwłaszcza jeśli przeciwnym nadał piłce dużą szybkość. Dlatego z czasem zdecydowano się używać do gry grube skórzane rękawice, które wyeliminowały bóle dłoni. Z czasem rękawice zastąpiono pierwszymi rakietami, które oczywiście nie za bardzo przypominały jeszcze te, którymi gramy obecnie.


Pierwsze rakiety pochodzą z XVI wieku. Piłki, którymi rozpoczęto grę w tenisa wyprodukowane były z drewna. Odbijały się one jednak za słabo aby gra była emocjonująca. Dlatego poszukiwano lepszego materiału, z którego można by wykonać piłkę tenisową. Zdecydowano się na skórę, którą wypełniano w środku celulozą. Pierwszym krajem, w którym gra wzbudziła duży zachwyt była Francja. W Anglii z powodzeniem grywali w nią królowie Henryk VII oraz Henryk VIII. W obecnej postaci tenis narodził się pod koniec XIX wieku. Było to zasługą Harry'ego Gema oraz Augurio Parery. Od tego czasu gra zaczęła się intensywnie rozwijać i zyskiwać coraz to większą popularność. W tenisa gra się na specjalnie do tego celu przygotowanych kortach. Można grać na kortach trawiastych, ziemnych lub betonowych. Na każdym z wymienionych kortów gra się nieco inaczej. Wynika to chociażby z tego, że piłka zyskuje zupełnie inną prędkość oraz inaczej się odbija na każdym rodzaju kortu. W tenisa można albo grać jeden na jednego, ale także w parach, co określane jest jako debel. W takich też zestawieniach odbywają się największe tenisowe zawody.


Jednym z turniejów, który przyciąga najwięcej widzów jest bez wątpienia słynny Wimbledon, który odbywa się na kortach trawiastych. Zadaniem zawodników jest przebicie piłki odbitej przez przeciwnika na drugą stronę tak aby piłka nie wyszła poza linie kortu, a jednocześnie nie została odbita przez przeciwnika. Wtedy zawodnik może bowiem zdobyć punkt.


Łyżwiarstwo figurowe dyscypliną sportu, która uważana jest za najpiękniejszą dyscyplinę
Dyscypliną sportową, która przez wielu uważana jest za najpiękniejszą jest łyżwiarstwo figurowe. Łyżwiarstwo figurowe uważane jest także przez wielu specjalistów zajmujących się sportem za sport niezwykle wymagający i trudny. W przypadku tej dyscypliny wskazuje się na połączenia umiejętności jazdy na nartach z gimnastyką artystyczną co nakłada na zawodników bardzo duże wymagania.


Ci, którzy decydują się uprawiać łyżwiarstwo figurowe zawodowo muszą przede wszystkim pilnować swojej wagi. Zbyt duża waga uniemożliwia bowiem wykonywanie skomplikowanych ewolucji oraz skoków, które obecne są w konkurencji par sportowych. Panie o zbyt obfitych kształtach niekoniecznie ładnie prezentowałyby się także w bardzo skąpych strojach, w których występuje się na zawodach. Łyżwiarstwo figurowe wymaga także od zawodników bardzo dobrego poczucia rytmu. Łyżwiarz z najlepszą techniką, ale bez poczucia rytmu i odrobiny umiejętności aktorskich z pewnością nie odniesie w tej dyscyplinie dużych sukcesów. Bardzo ważna jest także giętkość ciała. Aby można było wykonać skomplikowane piruety czy figury zawodnicy muszą spędzić bardzo długie godziny na sali gimnastycznej, podczas których będą rozciągać mięśnie ciała. Od łyżwiarzy figurowych wymaga się także bardzo dobrej koordynacji ruchowej. Muszą oni często zsynchronizować ruchy nóg, rąk oraz głowy. Dobry łyżwiarz figurowy musi cechować się także bardzo dobrą kondycją fizyczną. Wykonanie programu, który trwa kilka minut wymaga bardzo dużej wytrzymałości. Często są to programy w trakcie, których następują zmiany tempa.


Czasem pozwala to łyżwiarzowi choć na chwilę odpocząć. Zdarzają się jednak i takie gdzie cały program utrzymany jest w jednakowym, bardzo szybkim tempie. Zawody w łyżwiarstwie figurowym odbywają się w kilku kategoriach. Chodzi oczywiście o pary sportowe, pary taneczne, solistów oraz solistki. Od ładnych paru lat najwięcej emocji wśród kibiców wzbudza rywalizacja par tanecznych, która zdaje się być najbardziej wyrównana i najbardziej nieprzewidywalna. Pary taneczne nie wykonują skoków, muszą się jednak pochwalić zupełnie innymi umiejętnościami, które wcale nie są prostsze.


Koszykówka jedną z chętniej uprawianych na podwórku drużynowych dyscyplin sportowych
Jedną z bardziej popularnych drużynowych dyscyplin sportowych, która chętnie uprawia jest przez młodzież na przysłowiowym podwórku jest koszykówka. Historia tej dyscypliny sportu sięga końca XIX wieku. To właśnie wtedy James Naismith wymyślił koszykówkę. Wyszedł ona naprzeciw oczekiwaniom dyrektora szkoły, w której pracował. Dyrektor zlecił bowiem Naismithowi opracowanie dyscypliny sportu, w którą będzie mogło grać naraz kilka osób, a jednocześnie będzie można w nią grać zimą na salach gimnastycznych.


Zanim pojawiła się piłka koszykowa do gry w nową grę zespołową używano zwykłej piłki, którą grano w piłkę nożną. Z czasem okazało się jednak, że taka piłka w tej grze niekoniecznie się sprawdza i tak z czasem narodziła się piłka, której koszykarze używają do dzisiaj. Zasady gry spisał sam Naismith. Były one niezwykle proste i łatwe do zapamiętania. Oczywiście na przestrzeni tylu lat zasady trochę się zmieniły. Koszykówka bardzo szybko zyskała popularność w Kanadzie. Stąd zawędrowała najpierw do Stanów Zjednoczonych skąd rozpowszechniła się po całym świecie. Zgodnie z obecnymi zasadami w koszykówkę grają dwie drużyny, w skład których wchodzi po pięć osób. Gra odbywa się na specjalnym boisku, na którym na odpowiedniej wysokości zawieszony jest kosz. Celem zawodników każdej drużyny jest takie utrzymanie się przy piłce aby bez trudu można było umieścić ją w koszu. W zależności od miejsca boiska, z którego zawodnik rzuci celnie piłkę drużyna uzyskuje inną liczbę punktów. Oczywiście im dalej od kosza znajdował się zawodnik tym ta liczba punktów będzie wyższa. Kosz, w którym trzeba umieścić piłkę wykonany jest ze specjalnej siatki i otwarty jest zarówno od góry jak i od dołu.


Wrzucona więc celnie piłka wypada dołem kosza. Przyjęło się, że w koszykówkę mogą grać tylko i wyłącznie osoby obdarzone bardzo wysokim wzrostem. Oczywiście w zawodowo uprawianą koszykówkę grają na ogół właśnie tacy mężczyźni oraz kobiety. Nie oznacza to jednak, że w sposób amatorski nie mogą koszykówki uprawiać także osoby, które nie są zbyt wysokie. Koszykówka jest z pewnością dyscypliną, która może doskonale zintegrować grające w nią osoby.


Piłka siatkowa dyscypliną sportu, która w Polsce jest bardzo popularna
Dyscypliną sportową, która w Polsce jest bardzo popularna jest piłka siatkowa. Dyscyplina ta jest z powodzeniem uprawiania w wielu polskich szkołach. Nie potrzeba do niej bowiem zbyt wyszukanego sprzętu co zdaje się wychodzić naprzeciw możliwościom finansowym polskich szkół. Historia piłki siatkowej sięga końca XIX wieku.


To właśnie wtedy nauczyciel wychowania fizycznego o nazwisku William Morgan wymyślił tę prostą, a jakże emocjonującą dyscyplinę sportową. Od tego czasu rozwój piłki siatkowej nastąpił błyskawicznie. Co roku stawała się ona coraz bardziej popularna i obejmowała swoim zasięgiem kolejne kraje zarówno Stanów Zjednoczonych jak i Europy. Na uwagę zasługuje fakt, że pierwszy mecz piłki siatkowej odbył się w Polsce już w 1919 roku. Piłka siatkowa jest jedną z dyscyplin drużynowych. W dyscyplinę tę grają dwa zespoły, z których każdy składa się z sześciu osób. Każda osoba na boisku ma określoną pozycję i pełni określoną rolę. Najbardziej ciekawym zawodnikiem, który gra w tej dyscyplinie jest tak zwany libero, którego zadaniem jest gra o charakterze obronnym. Zawodnikowi temu nie wolno w ogóle atakować. Dla odróżnienia od pozostałych zawodników tworzących drużynę libero zawsze ma koszulkę w innym kolorze. Takie wyjście znacznie ułatwia grę. W drużynie grającej w siatkówkę znajdziemy także zawodników atakujących, rozgrywających, środkowych oraz przyjmujących. Celem drużyny jest taka gra aby piłka przeszła na stronę boiska drużyny przeciwnej i nie została przez nich przebita z powrotem.


Ważne jest jednak to aby piłka nie przekroczyła linii boiska. Tylko bowiem w takiej sytuacji drużynie może zostać przyznany punkt. Na uwagę zasługuje fakt, że piłkę można odbić właściwie każdą częścią ciała. Na ogół jednak zawodnicy używają do tego rąk. Gra odbywa się na specjalnie do tego przygotowanym boisku. Zakres boiska wyznaczany jest przez namalowane białe linie. Na boisku dokładnie w jego połowie wisi siatka, nad którą zawodnicy przebijają piłkę. Szczególnym rodzajem piłki siatkowej jest tak zwana piłka plażowa. W tym przypadku cała gra odbywa się na boisku, które zostało wyznaczone na plaży.